Zaloguj
Reklama

Zapalenie mieszków włosowych

Atrakcyjna kobieta
Fot. panthermedia
Atrakcyjna kobieta
(5)

Zapalenie mieszków włosowych należy do popularnych przypadłości skóry. Schorzenie powstaje na skutek infekcji rozwijającej się w obszarze mieszków włosowych. Do czynników wywołujących stan zapalny należą zwłaszcza zakażenia bakteriami grama dodatnimi (m.in. Acnes propionibacterium) i paciorkowcami ropnymi - przedostając się przez ujścia gruczołów łojowych, rozpleniają się następnie, wywołując stan zapalny.

Reklama

Spis treści:

  1. Mieszek włosowy - charakterystyka
  2. Przyczyny powstawania choroby
  3. Objawy, diagnostyka, leczenie
  4. Profilaktyka

W początkowym etapie, zmiany chorobowe dotyczą jedynie ujścia mieszka (charakter powierzchniowy przypadłości). W miarę rozwoju choroby - zmiany mogą objąć cały mieszek łącznie z otoczeniem (charakter głęboki przypadłości).

Ważne! Mieszkowe zapalenie skóry może się wytworzyć na każdym obszarze ciała, gdzie rosną włosy. Jednakże najczęściej schorzenie pojawia w obrębie (m.in. brody, pleców, nóg).

Mieszek włosowy - charakterystyka

Mieszek jest odmianą kanalika usytuowanego w konfiguracji skóry, z której wyrasta włos. Spód mieszka włosowego jest unerwiony a także ukrwiony - mieści się w nim brodawka włosowa, która zapoczątkowuje komórki budujące włos.

W mieszkach zlokalizowane są ujścia przewodów gruczołów łojowych (wytwarzają łój). Owa substancja tworzy na powierzchni skóry coś na podobieństwo „płaszcza ochronnego”, przed czynnikami mogącym podrażniać.

Przyczyny powstawania choroby

Tak naprawdę każdy może zetknąć się z zapaleniem mieszków włosowych.

Schorzeniu sprzyja:

  • basen (niedostatecznie chlorowana woda),
  • zbyt obcisłe ubrania (mocno pocierające skórę),
  • używanie substancji (mogących blokować mieszki włosowe).

Mieszkowe zapalenie skóry może mieć dwojakie podłoże:

Infekcyjne - schorzenie powodują różnego typu patogeny:

  • bakteryjne (głównie gronkowiec złocisty),
  • grzybicze (dermatofity),
  • wirusowe (m.in. opryszczka).

Lokalizują się w mieszku, gdzie poddają się namnażaniu - wywołując tym sam pojawienie się stanu zapalnego, który jest reakcją immunologiczną organizmu.

Nieinfekcyjne - tworzą się w wyniku zbytniego podrażniania skóry m.in. wspomniane już noszenie zbyt ciasnych ubrań, jak również nadmierne pocenie się, które wywołuje macerację (rozmoczenie) skóry oraz wzmożoną podatność na wystąpienie podrażnienia.

Przypadłość wywołać może zbyt „gorliwa” higiena - nazbyt częste mycie, powoduje „ścieranie” warstwy ochronnej naskórka (tzw. „sebum”), tym samym narażając skórę na kontakt ze szkodliwymi substancjami. Ponadto:

  • depilacja oraz golenie - w ich wyniku mogą tworzyć się mikrourazy skóry, ułatwiając bakteriom wnikanie w jej strukturę,
  • pewne medykamenty (m.in. glikokortykosteroidy), kosmetyki, jak i również związki chemiczne charakteryzujące się działaniem miejscowym (m.in. węglowodany znajdujące się w składzie oleju), również mogą wywołać zapalenie,
  • nadmierne korzystanie z kąpieli słonecznych może wywołać stan zapalny skóry - jest to tzw. „popromienne zapalenie mieszków włosowych”.

Ważne! Czynnikami predysponującymi do częstego zapadania na tego typu schorzenie skórne są także choroby (m.in. cukrzyca).

Zapalenie mieszków włosowych, fot. panthermedia

Objawy, diagnostyka, leczenie

Symptomami świadczącymi o mieszkowym zapaleniu skóry stanowią wykwity skórne (czasem z płynem surowiczym bądź ropą). Krostki mogą znajdować się w koloniach i wywoływać dyskomfort w postaci bólu lub świądu.

Ważne! Przypadłość rozpoczyna się zaczerwienieniem w okolicy mieszka włosowego.

Należącym do popularnych schorzeń skóry jest zwykłe zapalenie mieszków włosowych - choroba wywołana jest gronkowcem złocistym. Jego skarbnicą może być m.in. jama nosowa. Osoby ze skłonnością do tego typu przypadłości, to chorzy m.in. na atopowe zapalenie skóry (AZS).

Ważne! Chorobie sprzyja mała dbałość o higienę osobistą.

Objawem charakterystycznym są wykwity wypełnione ropą. Zazwyczaj „atakowane” są mieszki, z których wyrastają włosy terminalne (m.in. skóra głowy).

Ważne! Częściej na ten typ zapalenia mieszków chorują mężczyźni, niż kobiety - u których obszary pojawienia się schorzenia są ograniczone.

W przypadku nasilonych i rozległych zmian, symptomami towarzyszącymi mogą być te przypominające przeziębienie (gorączka, powiększone węzły chłonne).   

Rozróżnia się następujące rodzaje zwykłego zapalenia mieszków włosowych:

  1. Zwykłe zapalenie mieszków włosowych brody.
  2. Wypryskowe zapalenie mieszków włosowych brody
  3. Wypryskowe zapalenie mieszków włosowych przedsionka nosa

Leczenie powyższych schorzeń odbywa się miejscowo, na zasadzie aplikowania roztworów środków o charakterze odkażającym oraz wysuszającym.

Ważne! W trudnych przypadkach stosuje się antybiotykoterapię - antybiotyki obejmujące swoim działaniem gronkowce.

Kolejnym rodzajem jest powierzchowne zapalenie mieszka włosowego - schorzenie najczęściej powoduje gronkowiec złocisty.

Przyczynami powstania są:

  • okluzja (wywołuje niedrożność naczyń krwionośnych),
  • maceracja (w wyniku długotrwałego narażenia na wilgoć, uszkodzeniu ulegają wierzchnie warstwy skóry).

Objawem są krostki przymieszkowe (wyrastają z nich pojedyncze włosy). Chorobę jest trudno dojrzeć (gdy zajmuje tylko włosy mieszkowe) - charakteryzują się tym, że są wyjątkowo krótkie i jasne (obejmują większość obszaru ciała).

Pojawiające się krostki po pewnym czasie pękają, tworząc strupki na zaczerwienionej skórze (m.in. twarz, szyja).

Ważne! Objawy powierzchownego zapalenia mieszków włosowych, mogą przypominać zmiany skórne typowe dla trądziku, kiły, halogenodermii.

W sporadycznych przypadkach choroba ma formę przewlekłą. Ponadto rzadkością są symptomy w postaci bólu, czy swędzenia.  

Leczenie jest z reguły miejscowe (m.in. okłady z antybiotykiem w celu wysuszenia ran, roztwory dezynfekujące zmienioną chorobowo skórę).

Zapalenie mieszków włosowych diagnozuje lekarz dermatolog poprzez przeprowadzenie badania fizykalnego oraz palpacyjnego. Ponadto pobierany jest wymaz z obszaru zainfekowanego, który ułatwia postawienie diagnozy. Czasem dodatkowo wykonuje się podstawowe badania laboratoryjne (m.in. morfologia, OB, CRP).

Ważne! Zapalenie mieszków włosowych ulega samoistnemu wyleczeniu (w przypadku lekkiego przebiegu) - po okresie około dwóch tygodni.

W początkowym leczeniu lekarz zaleca stosowanie maści do użytku miejscowego (m.in. zawierające fusydynian sodu - działanie przeciwbakteryjne). Gdy objawy nie mijają, pacjent przechodzi na antybiotykoterapię ogólnoustrojową (tabletki).

Proces gojenia zmian można wspomóc poprzez stosowanie (m.in. ciepłych kompresów ze słonej wody).

Zapalenie mieszków włosowych o etiologii natury bakteryjnej, leczy się antybiotykami (m.in. bacytrocyna, detromycyna, neomycyna).

Profilaktyka

W myśl powiedzenia: „lepiej zapobiegać niż leczyć” - warto z rozwagą stosować wszelkiego rodzaju balsamy do ciała i płyny do kąpieli, aby nie uszkodzić warstwy lipidowej skóry. Niezmiernie istotne jest odkażanie depilatora, czy też maszynki do golenia, po każdym ich użyciu. Dezynfekcję można przeprowadzić za pomocą zwykłego spirytusu salicylowego bądź wody utlenionej.

Po depilacji warto stosować kosmetyki, które zawierają w swoim składzie m.in. mocznik, allantoinę - właściwości nawilżające wpłyną pozytywnie na stan skóry.

Ważne! Schorzenia, jakim jest zapalenie mieszka włosowego nie można w żadnym razie bagatelizować - zmiany mogą przejść w przewlekłe bądź przybrać postać czyraków. W obu przypadkach leczenie jest nie tylko długotrwałe, ale również trudne.

Piśmiennictwo
Reklama
(5)
Komentarze