Zaloguj
Reklama

Zmiany skórne w cukrzycy

Autorzy: Wioleta Chodkowska
Makijaż
Fot. medforum
Makijaż
(5)

Cukrzyca wpływa na cały organizm. Osoba chora na cukrzycę może zmagać się z wieloma innymi problemami, w tym ze zmianami skórnymi. 

Reklama

Spis treści:

  1. Obrzęk stwardniały skóry 
  2. Nadmierne wytwarzanie kolagenu
  3. Obumieranie tłuszczowe
  4. Rumień nekrolityczny

Obrzęk stwardniały skóry 

Obrzęk stwardniały skóry cechuje się występowaniem stwardnień na karku, ramionach, twarzy i tułowiu.

Nie odnotowuje się objawu Raynauda, sklerodaktyli ani zmian narządowych. Zmiany mogą obejmować cały tułów i kończyny oraz nie są poprzedzone infekcjami.

Nadmierne wytwarzanie kolagenu 

Nadmierne wytwarzanie kolagenu zależy od nagromadzenia glikozoaminoglikanów. Zmiany utrzymują się trwale, niezależnie od leczenia.
Scleromyxoedema

Jest to układowe schorzenie, które cechuje się występowaniem zmian twardzinopodobnych skóry oraz wykwitów liszajowatych. Skóra staje się zgrubiała i układa się w grube fałdy. Przyczyny choroby są nieznane. W obrębie zmian twardzinowych występują grudki liszajowate, a na twarzy nierzadko cysty. W niektórych przypadkach występuje przykurcz rąk z objawem Raynauda. Przebieg choroby jest przewlekły i zależy od zajęcia narządów wewnętrznych. Leczenie polega na dożylnym podawaniu immunoglobuliny G. Skutecznie działają również leki immunopresyjne.

Obumieranie tłuszczowe 

Objawia się dobrze odgraniczonymi, naciekowymi ogniskami o żółtawym odcieniu, z zanikiem w środkowej części. Zmiany najczęściej zlokalizowane są na wyprostnych powierzchniach podudzi. Plamy mają zdolność do obwodowego szerzenia się. Niekiedy dochodzi do rozpadów, w wyniku których powstają owrzodzenia. Szczególną odmianę stanowią płaskie ogniska, umiejscowione na owłosionej skórze głowy i czole. Przebieg choroby jest przewlekły. Podstawą leczenia jest uregulowanie cukrzycy. Stosuje się leki naczyniowe. Miejscowo można zastosować opatrunki zamknięte ze steroidami o średniej mocy.

Cukrzyca, fot. panthermedia

Rumień nekrolityczny 

Wędrujący umiejscowiony może być w różnych miejscach – na twarzy, kończynach lub tułowiu. Cechy charakterystyczne to żywoczerwone zabarwienie języka, zajady, rozlane łysienie i paronychia. Choroba zazwyczaj jest objawem raka trzustki i postęp jest zależny od zaawansowania nowotworu. Po usunięciu nowotworu zmiany bardzo szybko ustępują. Zdarza się, że schorzenie spowodowane jest marskością wątroby lub zapalenia trzustki. Po leczeniu chirurgicznym stosuje się cytostatyki.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. S. Jabłońska, S. Majewski. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Warszawa

Reklama
(5)
Komentarze