Zaloguj
Reklama

Zmiany skórne, które mogą wzbudzić niepokój

Autorzy: Paulina Raczyńska
Badanie znamion
Fot. panthermedia
Badanie znamion
(0)

Nowotwory skóry stanowią ok 8-10% wszystkich złośliwych nowotworów złośliwych. Powstają pod wpływem różnych czynników fizycznych, mechanicznych, chemicznych i biologicznych. Wśród czynników osobniczych wymienia się: fototyp skóry, typ barwnika, wiek czy stan immunologiczny. Najczęstszymi nowotworami skóry są rak podstawnokomórkowy, kolczystokomórkowy i brodawkowaty. 

Reklama

Rodzaje nowotworów skóry

Jednym z częściej występujących nowotworów jest rak podstawnokomórkowy. Jest rakiem o złośliwości miejscowej. Cechuje go powolny przebieg, rzadko powoduje przerzuty i częściej występuje u osób w wieku podeszłym. Jego wykwitem podstawowym jest perełkowaty guzek o gładkiej i błyszczącej powierzchni. Umiejscowione są zwykle na twarzy, głównie na czole, oczodole, nosie, plecach, a rzadziej na kończynach. 

Znacznie rzadziej występującym rakiem skóry jest rak kolczystokomórkowy. Cechuje się on szybkim wzrostem i dużą złośliwością, wykazując skłonność do naciekania podłoża i szerzenia przerzutów. Zmiany te lokalizują się najczęściej na granicy błon śluzowych i skóry oraz okolicach nosa, oczodołów i narządów płciowych. 

Rak brodawkowaty jest nowotworem występującym na narządach płciowych, jamie ustnej i w obrębie stop. W przypadku umiejscowienia w jamie ustnej istotnym ryzykiem jest używanie tytoniu. Rak ten na ogół nie daje przerzutów.

Objawy i rozpoznanie zmian skórnych

Do niepokojących objawów zmian skórnych, które powinny wzbudzić szczególny niepokój należy zaliczyć gwałtowny wzrost masy guza, stwardnienie, tworzenie się owrzodzeń i krwawienia. 

Rozpoznanie raka skóry należy ustalić na podstawie obrazu klinicznego, obrazowania dermatoskopowego i badania histopatologicznego. Podstawową metodą leczenia jest wycięcie chirurgiczne. 

Rokowanie uzależnione jest od umiejscowienia, wielkości, grubości oraz stopnia zaawansowania nowotworu. W przypadku raka podstawnokomórkowego, wyleczenie możliwe jest w ok. 95% przypadków. 

Piśmiennictwo
Reklama
(0)
Komentarze