Zaloguj
Reklama

Dotychczasowe metody leczenia alergii kontaktowej na nikiel

Autorzy: lek. Michał Marciniak
Dotychczasowe metody leczenia alergii kontaktowej na nikiel
Fot. Panthermedia
(0)

Zarówno diagnostyka, jak i leczenie alergii kontaktowej stanowi spore wyzwanie dla lekarzy. Dotychczasowe opcje terapeutyczne obejmowały głównie szeroko pojętą profilaktykę. Trudności w leczeniu alergii kontaktowej wynikają nie tylko ze złożoności patomechanizmu jej powstawania, ale również braku ujednoliconych schematów leczenia. Złożoność mechanizmu alergii polega na zaangażowaniu wielu składowych układu immunologicznego, dlatego dobór odpowiedniej farmakoterapii staje się niełatwym zadaniem. 

Reklama

Profilaktyka  „złoty standard”?

Do tej pory „złotym standardem terapeutycznym” było unikanie narażenia na hapteny wywołujące objawy chorobowe. Na podstawie wyników testów płatkowych stosunkowo łatwo zidentyfikować uczulający alergen i doprowadzić do jego eliminacji. Dużą zatem rolę odgrywa lekarz, który musi charakteryzować się obszerną wiedzą z dziedziny materiałoznawstwa, tak by odpowiednio doradzić pacjentowi, czego powinien unikać i co powinien wyeliminować ze swojego najbliższego otoczenia. Dla niektórych może to być trudny wybór, który czasem oznacza jedynie rezygnację z ulubionej biżuterii, a dla innych konieczność zmiany charakteru pracy. Istotną rolę odgrywa szczegółowa edukacja pacjenta, która polega na dokładnym wyjaśnieniu problemu alergii i przekonania go, że schorzenie, na które cierpi, ma charakter przewlekły i wymaga pełnego zaangażowania w proces terapeutyczny. Istotne jest, aby pacjent zrozumiał, że nawet w przypadku pełnego wyleczenia – czyli „normalnego wyglądu skóry” przez długi czas (nawet kilka miesięcy) nadwrażliwość skóry utrzymuje się w miejscu, w którym występowała alergia. Wnikliwa edukacja pacjenta wydaje się odgrywać kluczową rolę w procesie terapetycznym. 

Leki  czym dysponujemy?

Wybór farmakoterapii uzależniony jest od fazy alergii. W ostrej reakcji stosowane są glikokortykosteroidy (GKS) w róznych formach. Najczęściej są to maście, kremy lub emulsje. Należy pamiętać, że terapia GKS nie może trwać zbyt długo, ponieważ może doprowadzać do atrofii skóry czy zapalenia mieszków włosowych. W fazie wysiękowej może dochodzić do nadkażenia bakteryjnego, dlatego pomocne mogą być preparaty z antybiotykami, antyseptykami i antymikotykami. W fazie przewlekłej istotną rolę odgrywa natłuszczanie skóry, co chroni przed ucieczką wody i stanowi naturalną barierę ochronną. W przypadku oporności na steroidoterapię można stosować fototerapię, której mechanizm opiera się na hamowaniu migracji komórek Langerhansa i tym samym hamowaniu odpowiedzi immunologicznej. W leczeniu wykorzystywane są także inhibitowy kalcyneuryny, których działąnie polega na hamowaniu reakcji zapalnej. W alergii kontaktowej z nasilonym świądem można stosować także antyhistaminiki

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • [1] http://www.kfniccolum.pl
    [2] Jabłońska S., Chorzelski T.: Choroby Skóry. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Warszawa 2016
    [3] Beers M. H., Berkow R.: The Merck Manual. Podręcznik Diagnostyki i Terapii. URBAN & PARTNER. Wrocław 2001.
    [4] Śpiewak R.: Alergia kontaktowa - diagnostyka i postępowanie. „Alergia Astma Immunologia” 2007, nr 12(3), s. 1-6.

Kategorie ICD:


Reklama
(0)
Komentarze