Kontakt z dioksynami i niektórymi innymi związkami organicznymi zawierającymi atomy fluoru, chloru, bromu czy jodu może spowodować trądzik chlorowy – chorobę polegającą na pogrubieniu i nadmiernym rogowaceniu naskórka oraz zaburzeniu funkcji i budowy gruczołów łojowych. Beatrice Passarini i współpracownicy z Uniwersytetu w Bolonii (Włochy) poddali niedawno badaniom 9 osób z tym schorzeniem.

Zgodnie z publikacją w sierpniowym numerze czasopisma „Dermatology” poziomy dioksyny i polichlorowanych bifenyli w glebie, wodzie i materiale roślinnym, z którym mieli kontakt uczestnicy badań, oraz stężenie dioksyny w surowicy okazały się mieścić w granicach obecnie obowiązujących norm. Autorzy badań sygnalizują potrzebę zmian tych standardów i podkreślają znaczenie odróżnienia trądziku chlorowego od innych chorób skóry.