Taki szampon powinien być dobrany do typu skóry i rodzaju łupieżu – do włosów przetłuszczających się i łupieżu tłustego stosujemy inny niż w przypadku łupieżu suchego. W szamponach tych zawarte są dodatkowe substancje seboregulujące i wspomagające złuszczanie (np. mocznik). Należy pamiętać, że szampony lecznicze stosujemy nie częściej niż raz na 3-4 dni. Jeżeli konieczne jest częstsze mycie włosów, zwłaszcza przy nasilonym łojotoku, należy stosować szampony poprawiające kondycję włosów, będące uzupełnieniem kuracji przeciwłupieżowej, zawierające z kolei substancje pielęgnacyjne (L-arginina, witaminy). Obecnie dostępne są już całe linie kompleksowej pielęgnacji i leczenia łupieżu (np. dermoactive).

Jeżeli to nie wystarcza i mimo regularnego stosowania szamponów nadal mamy problem z łupieżem, należy zgłosić się do dermatologa w celu stwierdzenia, jakie dodatkowe leczenie jest konieczne. Mogą to być preparaty pielęgnacyjne o działaniu keratolitycznym, czyli złuszczającym, zawierające mocznik i/lub kwas salicylowy. W przypadku bardziej nasilonych objawów złuszczania, stanu zapalnego i świądu, zwłaszcza gdy dochodzi do powstania grubej łuski, czy strupów, konieczne może być zastosowanie leczenia zewnętrznego preparatami przeciwgrzybiczymi i przeciwzapalnymi. W skrajnych przypadkach natomiast stosujemy leczenie doustne preparatami przeciwgrzybiczymi.