Każdy z nas codziennie traci włosy i jeżeli liczba ta nie przekracza 50 włosów to mówimy o procesie fizjologicznym. Stanem normalnym jest także wypadanie włosów u dzieci pod koniec 1 roku życia, w okresie dojrzewania oraz u osób starszych po 60 roku życia.

Jeżeli jednak włosy wypadają w dużej ilości (jak określono w definicji) i nie są to okresy życia wymienione powyżej to najprawdopodobniej mamy to czynienia z łysieniem. Zaburzenie proporcji pomiędzy utratą włosów  i ich odrastaniem stanowi podstawę do rozpoznania łysienia. Wyróżnia się wiele typów  i mechanizmów łysień.

Przyczyną nadmiernego wypadania włosów  może być :

1. Łupież i łojotokowe zapalenie skóry

2. Stosowanie niektórych leków (cytostatyki, retinoidy, leki immunosuprsyjne)

3. Nieprawidłowa dieta i palenie papierosów

4. Ostre choroby zakaźne

5. Choroby narządów wewnętrznych

6. Stresy

7. Częste zabiegi – farbowanie, ondulacja

8. Okres poporodowy, menopauza

Badaniem, na podstawie którego jesteśmy w stanie określić mechanizm łysienia i ustalić rokowanie jest trichogram czyli badanie korzeni włosów. Badanie trichologiczne służy także do monitorowania leczenia chorób włosów.  W wielu przypadkach, szczególnie u kobiet konieczne jest wykonanie badań hormonalnych.