Duszność astmatyczna, w odróżnieniu od krtaniowej, jest dusznością wydechową. Dziecko z napadem astmy nie ma problemu z nabraniem powietrza, natomiast bardzo utrudniony jest wydech.

Przy próbie wydechu oskrzela zapadają się, co prowadzi do tzw. wydłużenia się wydechu. Towarzyszą temu świsty, słyszalne często gołym uchem (świszczący oddech, z angielskiego: wheezing) Duszności astmatycznej towarzyszy zwykle suchy, nieefektywny kaszel.

Czynnikiem spustowym napadu duszności astmatycznej może być infekcja dróg oddechowych, ale często przyczyną zaostrzeń astmy są różne niespecyficzne bodźce, takie jak narażenie na drażniące gazy, w tym dym tytoniowy, kontakt z alergenem wziewnym (pyłki, sierść zwierząt, kurz domowy), wysiłek fizyczny, nagłe wyjście na zimne powietrze i inne.