Schizofrenia paranoidalna jest najczęściej rozpoznawanym rodzajem schizofrenii. W obrazie klinicznym dominują omamy i urojenia. Zespołowo jest to połączenie objawów ogólnych schizofrenii i zespołu paranoidalnego. Choroba wybucha zwykle nagle. W psychiatrii europejskiej uważa się, że wśród objawów nie występują omamy wzrokowe.
Każda porada składa się z 2 części
Wg Jaroszyńskiego (1978) w schizofrenii mogą występować omamy wzrokowe, zwłaszcza typu pseudohalucynacji, jednak zawsze mają one charakter symboliczny i są spójne z systemem urojeniowym. W psychiatrii amerykańskiej dopuszcza się obecność omamów wzrokowych w obrazie zaburzeń schizofrenicznych.
1. Spełnione są kryteria ogólne schizofrenii (patrz wyżej).
2. Muszą być obecne urojenia takie jak urojenia prześladowcze, odnoszące, wielkościowe, pochodzenia z wyższych sfer, posłannicze, zmiany w ciele lub niewierności, pochodzenia w znaczeniu: "rodzice nie są moimi rodzicami", lub halucynacje typu grożących lub nakazujących głosów; poza tym omamy węchowe, smakowe, doznania typu seksualnego lub inne wrażenia cielesne lub pseudochalucynacje.
3. Spłaszczenie lub niedostosowanie afektu, objawy katatoniczne (patrz niżej) lub rozkojarzona mowa nie mogą dominować w obrazie klinicznym.
Schizofrenia paranoidalna w klasyfikacji ICD-10 jest kodowana jako F20.0
Dermatologia i kosmetologia (rozwiń)
Mężczyzna - zdrowie i profilaktyka (rozwiń)
O zdrowiu - choroby cywilizacyjne (rozwiń)
