Specjalistyczne ośrodki alergologii i pulmonologii dziecięcej dysponują modelami różnych inhalatorów oraz materiałami szkoleniowymi opisującymi prawidłową technikę inhalacji. Nie wstydź się zapytać lekarza lub pielęgniarkę o szczegóły techniczne wykonywania inhalacji! Błędy w podawaniu leku są jedną z najczęstszych przyczyn niepowodzeń w leczeniu dziecka z astmą. Szkolenia w tym zakresie oferuje też wiele firm produkujących inhalatory oraz stowarzyszenia rodziców dzieci chorych na astmę.

Ogólna zasada podawania leków wziewnych u dzieci jest taka, że nie wolno podawać preparatu bezpośrednio z inhalatora do ust. Praktycznie żadne dziecko nie potrafi tak skoordynować inhalacji z wdechem, żeby skutecznie dokonać inhalacji z dozownika ciśnieniowego. Lek musi trafić do oskrzeli, a nie do ust! Urządzeniami umożliwiającymi skuteczne dostarczenie leku do dróg oddechowych są przystawki lub specjalne dozowniki i maski twarzowe. U dziecka poniżej 4 roku życia bezwzględnie zaleca się stosowanie przystawki („przedłużacza”) z maską twarzową. U niemowląt najlepsza jest miękka maska, szczelnie obejmująca usta i nos (np. Babyhaler). U dzieci powyżej 1 roku życia może to być gumowa maska twarzowa, a od 4 roku życia przedłużacz z ustnikiem zamiast pełnej maski. Małe dzieci nie potrafią używać inhalatorów, w których dozownik jest aktywowany wdechem. Z tego powodu do 6 roku życia zaleca się stosowanie wyłącznie inhalatorów ciśnieniowych (tzw. MDI). Dzieci w wieku powyżej 6 lat zwykle potrafią już wykonać bardziej skomplikowane procedury podawania leku. W tej grupie wiekowej można wypróbować inhalatory suchego proszku (tzw. DPI) lub inhalatory z dozownikiem aktywowanym przez głęboki wdech pacjenta. Jeżeli dziecko nie radzi sobie z nowymi postaciami leku zawsze można oczywiście wrócić do standardowego dozownika MDI z przedłużaczem i maską lub ustnikiem. Najpopularniejsze w naszym kraju przystawki do inhalatorów to: Babyhaler, Volumatic, Aeroscopic i Nebuhaler.