Zakażenia drożdżakowe są wywołane przez grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida (Candida albicans), które wywołują liczne schorzenia skóry i błon śluzowych, jak wyprzenie fałdów skóry, wyprzenie międzypalcowe, zmiany drożdżakowe na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, drożdżyce niemowląt, zakażenia wałów paznokciowych i paznokci. Zmiany na błonach śluzowych jamy ustnej mogą być również wywołane przez drożdżaki Sacharomyces. Drożdżaki mogą również wywoływać ciężkie zmiany chorobowe w obrębie narządów wewnętrznych. Drożdżaki pomimo znacznego rozpowszechnienia (przebywają jako saprofity w jamie ustnej, w przewodzie pokarmowym i na skórze) wywołują chorobę tylko w warunkach sprzyjających ich rozwojowi – na powierzchniach wilgotnych, zmacerowanych jak np. fałdy skórne u osób otyłych, skłonnych do nadmiernego pocenia się, u osób chorych na cukrzycę, niedokrwistość złośliwą, u małych dzieci nieracjonalnie pielęgnowanych, na powierzchniach międzypalcowych stóp oraz na rękach u osób, które w pracy zawodowej często stykają się z wodą (praczki, pomywaczki, kucharki itp.), w przebiegu ciąży.
Zakażeniu drożdżakami sprzyja: stosowanie antybiotyków o szerokim zakresie działania, które naruszają równowagę ekologiczną w leczonym ustroju, stosowanie leków immunosupresyjnych i niektórych leków hormonalnych (progestageny). U osób z obniżoną odpornością może wystąpić układowe (narządowe) zakażenie drożdżakami.
Drożdżaki w przyrodzie są bardzo rozpowszechnione. U człowieka występują nieraz jako saprofity i stają się chorobotwórcze w pewnych sprzyjających warunkach. Źródłem zakażenia drożdżakami chorobotwórczymi może być wydzielina z zakażonych błon śluzowych lub skóry. Obficie mogą występować w kale również u osób, które są tylko ich nosicielami. Zakażenia szerzą się poprzez bezpośrednią lub pośrednią styczność. Wrotami zakażenia jest skóra.