Grzybica rąk jest prawie zawsze wtórna do grzybicy stóp. Bardzo rzadko pierwotna postać może rozwinąć się w przypadku zawodowej ekspozycji na dermatofity. Czasami pacjenci mają rozległą grzybicę obu stóp i jednej ręki, zwykle dominującej, co sugeruje bezpośrednią inokulację. Jest to tak zwany zespół dwóch stóp i jednej ręki. Czynnikiem etiologicznym jest często Trichophyton rubrum.
Rozwojowi grzybicy rąk mogą sprzyjać różne czynniki powodujące macerację skóry, takie jak: noszenie obrączek, zegarków, deformacje anatomiczne, a także czynniki środowiskowe związane z wykonywanym zawodem. W tym przypadku występuje szczególna podatność na infekcję wywołaną przez Tricbopbyton mentagrophytes varietas interdigitale, która może poiawić się także bez oczywistej infekcji stóp.
Infekcje dermatofitowe rąk mogą przybierać kilka różnych postaci klinicznych. Najpowszechniej występująca jest hiperkeratotyczna, która charakteryzuje się nadmiernym rogowaceniem skóry rąk, z obecnością drobnej, silnie przylegającej łuski na rumieniowym podłożu. Procesem infekcyjnym objęte są typowo końce palców oraz wyniosłości kłębu i kłębika. Często współistnieje także zakażenie grzybicze paznokci. Rzadziej występuje postać dyhydrotyczna i wyprzeniowa.
