Grzybice skóry wywołują pasożyty należące do świata roślinnego – grzyby chorobotwórcze, które mają powinowactwo przede wszystkim do tworów zrogowaciałych skóry, jak: naskórek, włosy, paznokcie. Niektóre odmiany grzybów mogą również przenikać do tkanek położonych głębiej i wywoływać w nich poważne zmiany chorobowe.
Istnieje wiele odmian grzybów chorobotwórczych, lecz w zakażeniach skóry biorą przede wszystkim udział tzw. dermatofity.
Podstawą podziału klinicznego jest lokalizacja procesu chorobowego. Rozróżniamy, więc grzybice skóry owłosionej, grzybice skóry nie owłosionej, grzybice stóp i grzybice paznokci, rąk.
W ostatnich latach systematycznie wzrasta częstość występowania grzybic, co z uwagi na łatwość przenoszenia się tych infekcji na inne osoby może stanowić poważny problem epidemiologiczny. Infekcje skóry wywołane przez grzyby dermatofilowe.
Czynniki etiologiczne infekcji grzybiczych różnią się w zależności od miejsca występowania zakażenia, kraju, mogą się również zmieniać w miarę upływu czasu.

Dermatofity są grupą grzybów keratynofilnych, które pasożytują na zrogowaciałych strukturach, takich jak: warstwa rogowa naskórka, włosy i paznokcie . W przypadku obecności zaburzeń immunologicznych gospodarza oraz przy zakażeniu gatunkami zoofilnymi może również dojść do inwazji głębszych warstw skóry. Do patogennych dla człowieka dermatofitów należy około 40 znanych gatunków. Są one sklasyfikowane w 3 rodzaje: Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. W skali światowej dwoma najczęstszymi czynnikami etiologicznymi infekcji grzybiczych są Trichophyton rubrum i Trichophyton mentagrophytes, które razem stanowią około 80°/o-90% izolowanych gatunków. Z kolei Epidermophyton floccosum stanowi około 5% wszystkich izolowanych dermatofitów.
Zakażenie dermatofitami może nastąpić w wyniku bezpośredniego kontaktu z innym człowiekiem, zwierzęciem lub zainfekowaną glebą . Może również dojść do infekcji drogą pośrednią przez maty gimnastyczne, podłogi oraz wspólnie używane obuwie, które zawiera materiał zakaźny w postaci łusek lub włosów skażonych dermatofitami . W korzystnych warunkach grzyby mogą przeżyć bez kontaktu z innymi żywymi istotami przynajmniej rok. Do czynników sprzyjających rozwojowi infekcji grzybiczej należą: schorzenia metaboliczne i endokrynologiczne, zaburzenia odporności związane z infekcją wirusem HIV lub stosowaniem leków immunosupresyjnych, jak również występowanie atopii. Różnice w częstości zakażeń dermatofitowych w różnych grupach wiekowych i u osób obu płci są związane z odmienną ekspozycją na patogeny, sposobem ubierania się i stanem odporności immunologicznej. Do miejscowych czynników sprzyjających rozwojowi infekcji dermatofitowych należą: nadmierna potliwość, uszkodzenie naskórka i miejscowa aplikacja preparatów kortykosteroidowych.