Sluchajcie, wszystko siedzi w glowie,wielkokrotnie powtarzane juz na forum, nie bawcie sie w szukanie przyczyn w dietach. W ogóle po prostu musicie sie z tym pogodzic,nie myslec o tym, ja bylem u psychiatry,opowiedzialem mu o pokrzywce w jakich sytuacjach wystepuje, dal mi leki na wyciszenie, i mam spokoj. ale spokoj poleg na tym ze jezeli przyjmiesz do swiadomosci do i pogodzisz sie z tym ze ta pokrzywka jest, to organizm zareaguje tak ze wysyp ograniczy sie do miniumum.u mnie tak sie dzieje, nie zwracam na to uwagi, nawet jesli mnie wysypie, to NIE PRZEMUJE SIE tym, po prostu,wiecie jakie zycie jest prostsze? to jest zlota rada!...
witaminy magnezy,unikanie potraw czy wysilek nic mi nie da,wszystko idzie z glowy! jak poradzicie sobie z nia w umysle to ona zniknie...mam nadzieje ze zrozumieliscie moj tok rozumowania,pozdrowienia dla doktora "lekarz1" to Pana uwagi daly mi do myslenia,dzieki jeszcze raz

iw ten sposob jest od roku wolny od pokrzywki ! )

A ja radzę wam po prostu zmienić dietę. Również miałem problem z tym okropieństwem, ale wykreśliłem z menu wieprzowinę i tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, plus herbatę czarną, słodycze i produkty zawierające na etykiecie niekończący się spis związków chemicznych. Ograniczyłem ilości mleka. Uzbroiłem się w warzywa, owoce i chude mięsko. Odstawiłem leki - kolejną porcję chemicznego szaleństwa. Po latach udręki znów mogę uprawiać sport. Pokrzywka nie wróciła. Polecam i również życzę powodzenia.
PS. Nie przesadzajcie też z białkiem, bo się nie odkłada w organizmie. Opróżniamy się tylko niepotrzebnie z wapna. Trzeba pamiętać o węglowodanach!

Pisałem do was w kwietniu, od początku maja wysypało mnie raz, 2-go.
Pie biorę nie wiadomo jakich leków, normalnie biegam, stres ustąpił jak ręką odjął.
Zażywam magnez i kompleks witamin rano.
Kilka godzin później biorę wapno i rutinoscorbin.
Mi się udało życzę wam POWODZENIA!!!!!

Witam, chciałabym zapytać czy przyjmujesz jakieś leki teraz? I czy w ogóle przyjmowałaś przed ciążą? Jestem bardzo zainteresowana Twoją odpowiedzią?

Ja męczę się z pokrzywką cholinergiczną już od 14 do 33 roku życia i nic nie wskazuje na to ze mi kiedys przejdzie - niestety. Objawy moze nie są takie silne jak na początku, ale nadal bardzo uciążliwe. Moj tata chorował na to samo, ale jemu minelo po odbyciu slużby wojkowej... Może paradoksalnie duży wysłek fizyczny mu wtedy pomógł... U mnie nagorsze są te sytuacje w kontaktach formalnych, gdy osoba z którą rozmawiam nie jest przygotowana i nie rozumie dlaczego nagle zameniam się w swędzącego, bordowego buraka z gorącą skórą, a mi nie zawsze się już chce się tłumaczyc... Jakos sie nauczylam z tym żyć i to akceptować. Tylko to swędzenie jest strasznie uciążliwe. Teraz jestem w ciąży i zastanawiam się czy moje dziecko będzie chorować na to samo i czy moje "ataki" pokrzywki w ciąży mogą miec jakis wpływ na płód i odporność dziecka. Mam ogromną nadzieję, że ominą je te uciążliwości w życiu.