Zaloguj
Reklama

Alergia kontaktowa

Reklama

Alergia kontaktowa

Uczulenie kontaktowe jest nadwrażliwością organizmu pojawiającą się po kontakcie skóry z alergenem, na który osoba jest uczulona. Takim alergenem mogą być różne substancje: metale (chrom, kobalt czy nikiel), składniki kosmetyków (zawarte np. w pudrach, tuszach do rzęs bądź perfumach), detergenty (proszki do prania lub płyny do płukania), leki (produkty do stosowania miejscowego jak choćby maści) czy też rośliny (sumak jadowity, dąb jadowity, skórka mango). Czasem ekspozycja na alergen nie tylko powoduje dyskomfort, ale w znaczący sposób może ograniczyć codzienne funkcjonowanie czy nawet pracę – jak choćby w przypadku osób wykonujących swe obowiązki w lateksowych rękawiczkach.

Objawy alergii kontaktowej

Objawy alergii kontaktowej nie są odmienne od objawów innych alergii skórnych. U pacjentów występować może zarówno pokrzywka, jak i różnego typu wysypki (głównie w postaci grudek lub pęcherzyków), a także zaczerwienienie skóry i jej obrzęk. Antygenem przyczyniającym się w głównej mierze do niepożądanej reakcji organizmu jest tzw. hapten, czyli niepełny alergen, który dopiero po związaniu się z białkami naskórka nabywa właściwości alergizujące. Najbardziej nieprzyjemnym i przeszkadzającym osobom uczulonym objawem alergii wydaje się być świąd skóry. Cechę charakterystyczną dla alergii kontaktowych stanowi z kolei to, że ich objawy typowo lokalizowane są w miejscu, w którym doszło do zetknięcia się z alergenem, np. na palcu, na którym noszona jest biżuteria zawierająca nikiel, oraz w jego sąsiedztwie. Zdarza się jednak, że wysypka będąca wynikiem uczulenia, przenosi się na inne partie ciała.

Leczenie alergii kontaktowej

Żeby rozpocząć leczenie alergii kontaktowej, należy przede wszystkim rozpoznać jej przyczyny. Określenie, które alergeny wpływają negatywnie na skórę danej osoby, jest kluczowe. W diagnostyce tego rodzaju uczulenia wykorzystuje się naskórkowe testy płatkowe, dzięki którym istnieje możliwość oceny reaktywności skóry. Podstawą leczenia jest zaprzestanie styczności z czynnikiem alergizującym i niewystawianie się na jego działanie w przyszłości. W tym celu należy poszukać substytutów stanowiących godne zamienniki produktów zawierających alergeny. Równie ważna jest wizyta u lekarza, który ewentualnie zapozna pacjenta z odpowiednią pielęgnacją obszarów ciała podatnych na wyprysk kontaktowy bądź też zaproponuje właściwe leczenie farmakologiczne (emolienty, antybiotyki, glikokortykosteroidy czy leki odkażające bądź przeciwhistaminowe). Wywiad lekarski pozwoli też ustalić, w jakich okolicznościach doszło do kontaktu z alergenem i wyeliminować bądź ograniczyć te sytuacje. Inną metodą leczenia może być także odczulanie. Osobie uczulonej podaje się alergen w niewielkich ilościach, by organizm sam zwalczał reakcję i uodpornił się na jego działanie.