Od kilku lat w medycynie estetycznej trwają intensywne badania nad zastosowaniem przeszczepów własnych komórek w celu „odmłodzenia” skóry. Podczas tegorocznego Międzynarodowego Kongresu Medycyny Estetycznej i Anti-Aging, który miał miejsce w we wrześniu br. w Warszawie, poświęcono tej tematyce sporo uwagi. Dlaczego ta metoda wydaje się nam lekarzom aż tak interesująca..?
Pierwsza udokumentowana próba zastosowania tkanki pacjenta do korekcji defektu estetycznego została przeprowadzona już w roku 1893. Niemiecki lekarz Franz Neuber dokonał zabiegu transplantacji fragmentu tkanki tłuszczowej pobranej z ramienia pacjenta na jego twarz – konkretnie w miejsce zniekształcone gruźliczym zapaleniem kości.
Kosmeceutyki robione na zamówienie nie są już nowością, ale serum przygotowane z własnej krwi...?! Bardziej osobistego specyfiku nie sposób sobie chyba wyobrazić! Krem o nazwie Methode Celljeunesse jest stosowany już w krajach Europy zachodniej. Do Polski wszedł w październiku 2009 r. Jest to w pełni zindywidualizowany krem / serum – wytwarzane z własnej krwi pacjenta i jak zapewniają producenci prawdziwy „naturalny koktajl młodości” skóry.
Usłyszałam dzisiaj rano komunikat o świńskiej grypie. Oczywiście nie pierwszy, bo w mediach aż huczy od najnowszych doniesień o owej chorobie. Wielu nieszczęśników nie sypia nawet po nocach od tego nadmiaru informacji.
Co mądrzejsi apelują: dbaj o zdrowie jesienią. Rzeczywiście, nie wiem jak wy, ale ja czuję się zmęczona. Mimo to powiem to po raz kolejny: jesień to moja ulubiona pora roku.
Polscy lekarze zaczynają doceniać korzyści płynące z publikowania prac naukowych w czasopismach medycznych. W roku 2008 i w pierwszej połowie 2009, wiele polskich redakcji zanotowało wzrost liczby nadsyłanych prac z różnych dziedzin medycyny.
Herbata jest wiecznie zieloną rośliną kilku odmian jednego gatunku - herbaty chińskiej (Camellia sinensis), dawniej zaliczano je do rodzaju Thea. Ma skórzaste liście, małe, białe lub różowe wonne kwiaty i niewielkie brązowe, zdrewniałe owoce.
Zdrowa skóra chroni nasz organizm przed różnymi drobnoustrojami. Podstawowym elementem tej ochrony jest naskórek, a zwłaszcza warstwa rogowa i płaszcz lipidowy na jej powierzchni. Dodatkową obronę przed drobnoustrojami chorobotwórczymi zapewniają swoiste i nieswoiste mechanizmy immunologiczne. Również kwaśny odczyn na powierzchni skóry (pH 5,4 – 5,9) faworyzuje względnie mniej szkodliwe bakterie i chroni przed szczepami patogennymi. Dlatego stosunkowo rzadko dochodzi do rozwoju chorób ropnych w skórze. Najczęściej są one skutkiem urazu lub miejscowego zaburzenia odporności (zapalne dermatozy, wyprzenia) albo związane z ogólnym schorzeniem wyniszczającym (nowotwory, cukrzyca, mocznica, zakażenie HIV). Do zajęcia skóry dochodzi wskutek działania bakterii o naskórkowym trofizmie lub bakterii toksycznych.
Najczęstszymi bakteriami chorobotwórczymi w zakażeniach skóry są ziarniniaki Gram-dodatnie, głównie gronkowce i paciorkowce β-hemolizujące.
Bakteryjne zakażenia skóry wymagają leczenia antybiotykami miejscowo bądź ogólnie. W przypadku lekkich zakażeń dotyczących powierzchownych warstw skóry najczęściej wystarcza leczenie zewnętrzne. W rozległych i głębszych piodermiach zawsze konieczne jest leczenie systemowe. Najczęstszymi schorzeniami, w których z reguły wystarcza leczenie zewnętrzne są: liszajec zakaźny, zapalenia mieszków włosowych, pojedyncze czyraki, łupież rumieniowy. Leczenia ogólnego wymagają ciężkie infekcje gronkowcowe i paciorkowcowe (zespół SSSS, czyraki mnogie, róża, niesztowice, piodermie), choroby przenoszone drogą płciową, wtórne zakażenia bakteryjne, (np. towarzyszące ciężko przebiegającemu atopowemu zapaleniu skóry, żylnym i tętniczym owrzodzeniom podudzi), stopa cukrzycowa, trądzik zwykły i różowaty, a także dermatozy, w patogenezie których odgrywają rolę antygeny bakteryjne (np. łuszczyca, przyłuszczyca grudkowa, zapalenia naczyń, pemfigoid).