Zaloguj
Reklama

Znamiona cz. I

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski, PZWL, 2008, str 371-385

Znamiona cz. I
Fot. medforum
(5)

Znamiona to zaburzenia rozwojowe skóry. Najczęściej rozwijają się znamiona melanocytowe, naskórkowe, naczyniaki oraz te powstające z gruczołów potowych i łojowych. Duża część z nich ma charakter wrodzony i powiększa się wraz ze wzrostem dziecka. W leczeniu najczęściej wykorzystuje się metody chirurgiczne i laserowe.

Mianem znamion określa się nieprawidłowości rozwojowe skóry, w większości przypadków o charakterze łagodnym. Część z nich ma charakter wrodzony.
W zależności od lokalizacji w obrębie poszczególnych warstw skóry można je podzielić na :

  • naskórkowe
  • wywodzące się z gruczołów łojowych
  • wywodzące się z gruczołów potowych
  • melanocytowe
  • naczyniowe

Znamiona naskórkowe rozwijają się z najbardziej powierzchownych warstw skóry. Zalicza się tu znamiona naskórkowe brodawkowate oraz brodawki łojotokowe, czyli starcze. Zmiany brodawkowate występują w formie twardych, hiperkeratotycznych obszarów w kolorze skóry niezmienionej lub o zabarwieniu brunatnym. Czasem mogą zajmować rozległe obszary, zwykle rozwijają się już w dzieciństwie i utrzymują się trwale.
Podobny obraz mają brodawki starcze, mają charakter grudek, zwykle płaskich leżących w poziomie skóry, czasem mogą być większe i uszypułowane. W przypadku, gdy istnieje duże nagromadzenie melaniny w dolnych partiach naskórka przyjmują barwę brunatną. Najczęściej lokalizują się na twarzy, grzbietach rąk, na tułowiu, typowo rozwijają się w wieku starszym. W przypadku gdy znamiona naskórkowe stanowią defekt kosmetyczny można je usunąć chirurgicznie lub z zastosowaniem lasero- i krioterapii.

Punktem wyjścia znamion mogą być również gruczoły łojowe oraz potowe. Mają one wówczas wygląd drobnych zmian grudkowych barwy zdrowej skóry lub o nieco żółtawym kolorze. Najczęściej rozwijają się na twarzy i owłosionej skórze głowy. Leczenie ogranicza się do ich chirurgicznego wycięcia. Jedną z odmian znamion rozwijających się z gruczołów łojowych jest gruczolak łojowy, jest to jedna z cech charakterystycznych dla choroby Bourneville’a Pringle’a. Oprócz znamion typowe dla tej jednostki są zaburzenia neurologiczne często z padaczką i upośledzeniem umysłowym oraz dodatkowo inne zmiany skórne o charakterze włókniaków, brodawkowatych wyrośli głównie na dziąsłach oraz plam typu kawy z mlekiem.

(5)
Reklama
Komentarze