Zaloguj
Reklama

Zmiany alergiczne na owłosionej skórze głowy

Zmiany alergiczne na owłosionej skórze głowy
Fot. medforum
(0)

Choroby alergiczne owłosionej skóry głowy są obecnie postrzegane jako choroby wywołane głównie uwarunkowaniami immunologicznymi. Niemniej jednak duży nacisk w rozwoju tego rodzaju schorzeń, kładzie się także na czynniki środowiskowe, jak również na styl życia, który wielokrotnie sprzyja rozwojowi patologicznych procesów. Obecnie naukowcy prowadzą badania dotyczące zarówno dokładnych przyczyn powstawania tych schorzeń, jak również metod terapeutycznych, jakie można zastosować by skutecznie przeciwdziałać ich dalszej ekspansji.

Reklama

Niekorzystne warunki środowiskowe to jedna z najbardziej znaczących przyczyn problemów ze skórą na głowie. Obecny postęp technologiczny, cywilizacyjny oraz wielokrotnie także styl życia, powodują wzmożoną ekspozycję na czynniki szkodliwe, które są powodem patologicznych zmian w obrębie skóry głowy. Głównymi objawami świadczącymi o rozpoczęciu się procesu niekorzystnych zmian, są suchość oraz świąd, które postępując, powodują dalsze uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej skóry oraz indukują szereg niekorzystnych zmian. W odniesieniu do schorzeń alergicznych bardzo duże znaczenie mają czynniki immunologiczne, warunki atmosferyczne, nadmierna ekspozycja na detergenty, jak również częste i zbyt gorące kąpiele.

Łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy (ŁZS)

ŁZS jest schorzeniem występującym w zasadzie na pograniczu chorób alergicznych, które charakteryzują się przewlekłym, nawrotowym przebiegiem. Patogeneza w tym przypadku opiera się na wzmożonej aktywności gruczołów łojowych, wielu zjawiskach immunologicznych, bywa także efektem nadmiernej kolonizacji Malassezia spp, jak również może być spowodowana działaniem licznych czynników egzogennych.

Zazwyczaj w przypadkach zdiagnozowanego ŁZS, można zauważyć zasadnicze zaburzenia w wydzielaniu łoju, podwyższony poziom trójglicerydów, cholesterolu oraz frakcji parafinowych we krwi, zaburzenia hormonalne wpływające na nieprawidłowe działanie gruczołów łojowych (szczególnie w odniesieniu do androgenów i progesteronu), a także niedobór witamin - B2, B6, A i wiek.

Na dzień dzisiejszy, największe prawdopodobieństwo rozwoju patologicznych zmian w zakresie tego schorzenia przypisuje się czynnikom immunologicznym związanych z obniżoną odpornością. Niemniej jednak, duża rolę w rozwoju i postępie ŁZS odgrywają także czynniki związane ze stylem życia. Mowa tu przede wszystkim o nieodpowiedniej higienie osobistej, braku ekspozycji na światło słoneczne, niezbilansowanej diecie czy o wpływie stresu, który obecnie towarzyszy nam każdego dnia. Dodatkowo warto także zwrócić uwagę na używki, jak alkohol czy papierosy, które również wpływają na rozwój schorzenia.

Pierwszym objawem jest łupież skóry głowy, który powoduje zaburzenie przepuszczalności bariery naskórkowej. W efekcie tego dochodzi do pobudzenia proliferacji keratynocytów i tworzenia się łusek. Dodatkowo zauważa się utratę łączności między komórkami warstwy rogowej, która następuje znacznie głębiej niż przy normalnym fizjologicznym procesie złuszczania.

Kolejnym etapem ŁZS jest pojawienie się rumienia, złuszczania otrębiastego, a w niektórych przypadkach także strupów i towarzyszącego im świądu skóry głowy. Pojawia się także rozległe łysienie. ŁZS może obejmować obszar skóry za uszami, na czole, a także może pojawiać się na skórze w obrębie brwi i fałdzie nosowo-policzkowym.

Leczenie w przypadku ŁZS może mieć charakter miejscowy - preparaty miejscowe działają przede wszystkim w kierunku złagodzenia objawów klinicznych, zmniejszenia łojotoku oraz stanu zapalnego. W sytuacji, kiedy mamy do czynienia z ciężkim i nawrotowym ŁZS, zalecana jest terapia doustną, przy zachowaniu leczenia miejscowego.


fot. panthermedia

Atopowe zapalenie skóry głowy (AZS)

AZS jest przede wszystkim warunkowane genetycznie i ma charakter przewlekłej, nawrotowej choroby zapalnej. W cięższych postaciach AZS może pojawiać się praktycznie na każdej okolicy ciała, w tym na owłosionej skórze głowy. Zmiany w przebiegu AZS, które umiejscowione są na skórze owłosionej są typowe dla okresu niemowlęcego. Charakteryzują się obecnością rumieniowo - grudkowych ognisk barwy żywoczerwonej z wyraźnymi przeczosami i nadżerkami, często pokrytymi krwotocznymi strupami. U niektórych osób chorych obserwuje się delikatne złuszczanie, zbliżone do łojotokowego zapalenia skóry. Włosy są suche, łamliwe i mają tendencję do przerzedzania się. Często pojawia się także zajęcie małżowin usznych oraz poszerzanie się zmian na otaczającą skórę gładką. Objawom towarzyszący uczucie silnego świądu, co powoduje nadmierne drapanie i pocieranie.
Konsekwencją są wygładzone płytki paznokciowe (objaw wypolerowanego paznokcia) oraz objaw Hertogha (przerzedzenie lub zanik zewnętrznych części brwi).
Oprócz czynników genetycznych, naukowcy zwracają także uwagę na czynniki środowiskowe, takie jak zanieczyszczenia środowiska, warunki bytowe, alergeny pokarmowe i powietrzne, czynniki psychiczne, stres oraz infekcje.

W przypadku zmian w obrębie owłosionej skóry głowy, obserwuje się duży wpływ grzybów drożdżakopodobnych z rodzaju Malassezia spp. Zakażenia grzybicze, w szczególności szczepami Malassezia furfurCandida albicans, mogą być przyczyną powstawania bądź zaostrzania się dermatoz.

Postać o lekkim i średnim nasileniu jest podstawą do włączenia leczenia opierającego się na lekach immunomodulujących do stosowania zewnętrznego (inhibitory kalcyneuryny) – takrolimus lub pimekrolimus. Pimekrolimus stosuje się szczególnie u dzieci, gdy skórę głowy pokrywa niewielka ilość owłosienia. Badania prowadzone nad pimekrolimusem w atopowym zapaleniu skóry pokazują, że preparat ten jest skuteczny szczególnie w leczeniu zmian na twarzy w porównaniu z lokalizacją na kończynach czy tułowiu.

Reklama
(0)
Komentarze