Zaloguj
Reklama

Skórne objawy chorób układu pokarmowego

Skórne objawy chorób układu pokarmowego
Fot. panthermedia
(0)

Zmiany skórne to najbardziej widoczne dla człowieka sygnały alarmowe, mówiące o procesie chorobowym jaki toczy się w organizmie człowieka. Dotyczy to także rozwijających się chorób układu pokarmowego, które swoją obecność mogą zaznaczać także w postaci różnego rodzaju zmian na powierzchni skóry. Odpowiednia diagnoza pozwala na zastosowanie trafnego leczenia, gdyż niejednokrotnie podstawę leczenia zmian skórnych stanowi leczenie źródła problemu – w tym przypadku leczenie chorób układu pokarmowego.

Reklama

Choroby układu pokarmowego wielokrotnie znajdują swoje odzwierciedlenie w patologicznych zmianach skórnych. Objawy pojawiające się w obrębie powłok skórnych w większości przypadków poprzedzone są objawami gastroenterologicznymi, jednak w części przypadków wyprzedzają one dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Korelacja pomiędzy chorobami układu pokarmowego a objawami ze strony skóry, dochodzić może nawet do 34%, stąd niezwykle ważna jest współpraca pomiędzy specjalistami z zakresu dermatologii oraz gastroenterologii.

Nieswoiste choroby zapalne jelit

W grupie chorób kryjących się pod nazwą nieswoistych chorób zapalnych jelit, znajdujemy schorzenia takie jak choroba Leśniewskiego – Crohna oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG).

Rumień guzowaty jest jednym z dwóch (obok piodermy zgorzelinowej), najczęstszym objawem skórnym występującym w toku rozwoju tych chorób. Sam rumień to rodzaj niespecyficznej reakcji, będącej efektem nadwrażliwości komórkowej. Przyczynami wstąpienia rumienia guzowatego, mogą być niektóre leki, współistniejąca sarkoidoza, zesztywniejące zapalenie stawów. W wielu przypadkach jednak etiologia pojawienia się rumienia guzowatego nie jest poznana i wyjaśniona. Charakterystycznym objawem są czerwonobrunatne guzy zapalne o średnicy 1-5 cm, które lokalizują się głównie na przedniej powierzchni podudzi lub – rzadziej – na przedramionach. W obrazie histologicznym zmiany te opisywane są jako ograniczone zapalenie tkanki tłuszczowej podskórnej. Do charakterystycznych cech zmian guzowatych zalicza się ich samoistne ustępowanie po okresie około 2 tygodni, kiedy to zmiany ulegają spłaszczeniu i bledną. Dodatkowymi objawami podczas pojawienia się zmian, mogą być stany gorączkowe, powiększenie węzłów chłonnych oraz ogólne złe samopoczucie.

Pioderma zgorzelinowa znacznie częściej jest współistniejącym objawem choroby WZJG. W obrazie klinicznym przedstawia się jak gwałtowne oraz szerzące się owrzodzenia, które charakteryzują się słabo zaznaczonymi granicami, nieregularnym brzegiem, tkliwością i bolesnością oraz okresem utrzymywania się nawet do kilku miesięcy, bądź nawet lat. Nie ma charakterystycznego obszaru ciała, na jakim zmiany mogą się pojawić.

Zespół Sweeta stanowi rzadką postać piodermii zgorzelinowej, charakteryzującą się ostrą neutrofilową dermatozą, gdzie w obrazie klinicznym obserwuje się bolesne, rumieniowo – obrzękowe bądź też guzowate nacieki, które zlokalizowane są na skórze twarzy, tułowia, szyi oraz kończyn, w typowym układzie. Dodatkowo, można obserwować gorączkę oraz bóle stawów i uogólnione złe samopoczucie.

Afty jako objaw stanu zapalnego jamy ustnej także są symptomem występującym w toku choroby Leśniewskiego – Crohna i WZHG. Do charakterystycznych cech należą tu płytkie nadżerki śluzówki z rumieniowatą obwódką o dużej bolesności.

Łuszczyca pospolita jest jedną z najpowszechniejszych dermatoz o charakterze grudkowo – złuszczających, która występuje u około 2% do 3% osób w populacji. W kontekście nieswoistych chorób zapalnych jelit, około 11% osób, cierpi także na łuszczę, której charakterystyczne objawy to rumieniowe grudki pokryte warstwą łuski, o typowych miejscach występowania – łokcie, kolana oraz okolica lędźwiowo – krzyżowa. Łuszczyca występuje jednak znacznie częściej jako choroba współistniejąca w innych schorzeniach (takich jak na przykład bielactwo), stąd też powiązanie łuszczycy w nieswoistych chorobach zapalnych jelit, nie jest medycznie do końca jasne. Warto jednak zwrócić uwagę na autoimmunologiczne podłoże oby typów schorzeń.

Reklama
(0)
Komentarze