Zaloguj
Reklama

Sarkoidoza

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • 1.Interna Szczeklika mały podręcznik 2014/2015, MP
    2.Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski, PZWL

Sarkoidoza
Fot. medforum
(0)

Sarkoidoza to choroba układowa, charakteryzująca się występowaniem zmian ziarniniakowych.

Etiologia nie jest znana. W przebiegu tego schorzenia może dojść do zajęcia wielu narządów, jednak najczęściej zmiany obejmują płuca, typowo występuje wtedy powiększenie węzłów chłonnych we wnękach płuc w połączeniu ze zmianami miąższowymi. Czasem stwierdza się również powiększenie wątroby i śledziony, może dojść do zajęcia układu ruchu, narządu wzroku, serca, ośrodkowego układu nerwowego, a u części pacjentów również pojawiają się zmiany skórne. Towarzyszyć temu mogą objawy ogólne czyli zmęczenie, osłabienie, utrata masy ciała oraz podwyższona temperatura. W przypadku gdy początek choroby jest nagły z gorączką, bólem stawów, rumieniem guzowatym i powiększonymi węzłami chłonnymi wnęk określa się to mianem zespołu Löfgrena.
U około 30 % pacjentów choroba dotyczy tylko skóry. Zmiany przyjmują postać zmian guzkowych lub płaskich nacieków. Istnieje kilka postaci „sarkoidozy skórnej”:

  • postać typu rumienia guzowatego,
  • postać odmrozinowa z sinoczerwonymi naciekami głównie na skórze twarzy i rąk
  • postać drobnoguzkowa, zajęta jest wówczas głównie skóra twarzy
  • postać naczyniowa, która częściej rozwija się u kobiet, sinawe zmiany rozwijają się najczęściej na skórze twarzy i na nosie

U około 80 % pacjentów zmiany samoistnie zanikają w ciągu dwóch lat od rozpoznania. Zmiany skórne ustępują bez pozostawienia blizn.  W pozostałych przypadkach choroba przyjmuje formę przewlekłą.


fot. panthermedia

Podstawowymi lekami, jakie stosowane są w terapii sarkoidozy to kortykosteroidy.
Leczenie ogólne zalecane jest w przypadku zajęcia narządów wewnętrznych oraz gdy zmiany skórne są rozległe. W początkowym okresie choroby z zajęciem jedynie skóry lub ze zmianami w obrębie wnęk płucnych leczenie nie jest konieczne, ponieważ zmiany mogą wówczas cofnąć się samoistnie - ma to miejsce w ok. 60 % przypadków.  Można wówczas jedynie rozważyć leczenie miejscowe, w postaci maści .

 

(0)
Reklama
Komentarze