Zaloguj
Reklama

Ropne choroby bakteryjne skóry wywoływane przez gronkowce i paciorkowce

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • 1) Braun-Falco O., Plewig G., Wolff H.H., Burgdorf W.H.C.: Dermatologia. (red.) Gliński W., Wolska H. Czelej, Lublin 2004.
    2) Edlich RF, Winters KL, Britt LD, Long WB 3rd. Bacterial diseases of the skin. J Long Term Eff Med Implants. 2005;15(5):499-510
    3) Cole C, Gazewood J. Diagnosis and treatment of impetigo. Am Fam Physician. 2007 Mar 15;75(6):859-64.
    4) Miklaszewska M, Wąsik F. (red): Dermatologia pediatryczna t.I, Volumed, Wrocław 1999
    5) Moulin F, Quinet B, Raymond J, Gillet Y, Cohen R. Managing children skin and soft tissue infections Arch Pediatr. 2008 Oct;15 Suppl 2:S62-7
    6) Opalińska M., Prystupa K,. Stąpór W.: Dermatologia praktyczna. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1997.

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Ropne choroby bakteryjne skóry wywoływane przez gronkowce i paciorkowce
Fot. Pantherstock
(4)

Zdrowa skóra chroni nasz organizm przed różnymi drobnoustrojami. Podstawowym elementem tej ochrony jest naskórek, a zwłaszcza warstwa rogowa i płaszcz lipidowy na jej powierzchni. Dodatkową obronę przed drobnoustrojami chorobotwórczymi zapewniają swoiste i nieswoiste mechanizmy immunologiczne. Również kwaśny odczyn na powierzchni skóry (pH 5,4 – 5,9) faworyzuje względnie mniej szkodliwe bakterie i chroni przed szczepami patogennymi.

Dlatego stosunkowo rzadko dochodzi do rozwoju chorób ropnych w skórze. Najczęściej są one skutkiem urazu lub miejscowego zaburzenia odporności (zapalne dermatozy, wyprzenia) albo związane z ogólnym schorzeniem wyniszczającym (nowotwory, cukrzyca, mocznica, zakażenie HIV). Do zajęcia skóry dochodzi wskutek działania bakterii o naskórkowym trofizmie lub bakterii toksycznych.

Najczęstszymi bakteriami chorobotwórczymi w zakażeniach skóry są ziarniniaki Gram-dodatnie, głównie gronkowce i paciorkowce β-hemolizujące.  

Gronkowce i paciorkowece - objawy, leczenie

Gronkowce, a zwłaszcza Staphylococcus aureus, są przyczyną wielu różnych infekcji. S. aureus wytwarza różne enzymy destrukcyjne, z których największe znaczenie ma β-laktamaza inaktywująca penicylinę, a także toksyny: toksynę wstrząsu toksycznego, enterotoksyny i toksyny złuszczające.

S. aureus jest najczęściej przyczyną zakażeń przydatków skóry, mieszków włosowych i gruczołów potowych. Natomiast w przypadku wytwarzania eksfoliatyn u tych pacjentów, którzy nie mogą ich zneutralizować, dochodzi do powstania rozległych zmian spełzającego naskórka.

Spośród paciorkowców głównym patogenem skóry jest Streptococcus pyogenes. Powoduje on zakażenia w obrębie skóry właściwej i tkanki podskórnej, często nawet bardzo głębokie, dochodzące do powięzi i ścięgien.

fot.ojoimages

Często ropne choroby skóry mają etiologię mieszaną, gronkowcowo-paciorkowcową, np. liszajec zakaźny, niesztowice, piodermie, wyprzenia bakteryjne.

Wybrane choroby bakteryjne skóry

Tabela 1. 

Mikroorganizm

Jednostki kliniczne

 

 

 

Gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus) koagulazododatni

Liszajec zakaźny pęcherzowy

Liszajec noworodków

Gronkowcowy zespół oparzonej skóry (SSSS)

Ropne zapalenie mieszków włosowych

Figówka

Czyrak

Czyraczność

Czyrak mnogi

Ropnie gruczołów potowych ekrynowych noworodków

Infekcje fałdu paznokciowego: zastrzał i zanokcica

Paciorkowiec z grupy A β-hemolizujący (Streptococcus pyogenes)

Róża

 

Zakażenia mieszane: gronkowcowo-paciorkowcowe

Liszajec zakaźny

Niesztowice

Zapalenie tkanki podskórnej

Piodermia przewlekła i bujająca

Wyprzenia bakteryjne

(4)
Reklama
Komentarze