Zaloguj
Reklama

Leczenie pokrzywki przewlekłej

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Leczenie pokrzywki przewlekłej Barbara Rogala, Alicja Kasperska-Zając. Przewodnik Lekarza.

Kategorie ICD:


Leczenie pokrzywki przewlekłej
Fot. medforum
(0)

Dla alergologów najtrudniejszym przypadkiem leczenia objawów alergicznych jest pokrzywka przewlekła. Patologia ta jest równie trudna do zdiagnozowania jak i do leczenia. Z racji, że skóra jest najbardziej widocznym narządem człowieka pokrzywka przewlekła jest uporczywym schorzeniem i utrudnia normalne funkcjonowanie chorym.

Diagnoza

Zdiagnozowanie pokrzywki fizykalnej i pokrzywki ostrej nie należy do trudnych zadań, natomiast eliminacja w przypadku pokrzywki przewlekłej jest skomplikowana i czasochłonna.Leczenie nie powinno ograniczać się tylko do eliminacji pokrzywki, ale również do określenia progu natężenia bodźca wywołującego objawy. U niektórych chorych do złagodzenia objawów wystarczy usunięcie składników pokarmowych z diety, które uczulają lub są powodem nadwrażliwości niealergicznej. Utrudnienie stanowi brak standaryzowanych i czułych metod diagnostycznych w tym obszarze alergii.

Leczenie

Leczenie polega również na farmakoterapii, której zamierzonym celem jest uzyskanie ustąpienia objawów choroby, świądu i zmian skórnych. Do leków pierwszego wyboru w terapii pokrzywki przewlekłej i ostrej należą leki przeciwhistaminowe. Najskuteczniejsze są w zwalczaniu pokrzywki ostrej, w przypadku pokrzywki przewlekłej efekty nie są już tak spektakularne. Zgodnie z propozycją Międzynarodowego Panelu Ekspertów dotyczącą postępowania u chorych na przewlekłą pokrzywkę, która pokrywa się ze stanowiskiem polskich specjalistów, brak oznak poprawy u chorego po dwóch tygodniach zażywania leków przeciwhistaminowych drugiej generacji upoważnia do czterokrotnego zwiększenia dawki tych leków.


fot. pantherstock

Przeprowadzone badania kliniczne zaprzeczają występowaniu działań niepożądanych takiej terapii. Badania udowodniły również, że zwiększenie dawki leków zmniejsza senność, co wynika z wygaszenia objawów, w tym świądu, umożliwiając fizjologiczny rytm dobowy snu. Wobec braku skuteczności takiego leczenia po czterech tygodniach powinno dołączyć się leki przeciwleukotrienowe lub zmianę preparatu przeciwhistaminowego na inny lek tej samej generacji. W przypadku, gdy żadne metody leczenia nie przynoszą spodziewanych rezultatów proponuje się zastosowanie metotreksatu, preparatów immunoglobulin lub plazmaferezy.

(0)
Reklama
Komentarze