Zaloguj
Reklama

Jakość życia chorych na łuszczycę

Autor/autorzy opracowania:

Kategorie ICD:


Jakość życia chorych na łuszczycę
Fot. ojoimages
(5)

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry z którą zmaga się do 3% społeczeństwa. Zmiany skórne mają duży wpływ na samoocenę oraz kontakty międzyludzkie. Problem ten widoczny jest szczególnie u pacjentów z rozległymi zmianami w widocznych miejscach.

Pacjenci zgłaszają wiele emocjonalnych reakcji w związku z negatywnymi odczuciami w stosunku do swojej skóry. Część chorych czuje się zakłopotana faktem, że ludzie patrzą na nich lub pytają o zmiany skórne. Osoby z łuszczycą są gorzej przystosowane społecznie w sytuacjach kiedy znajdują się w centrum uwagi.

Większość osób ma trudności z nawiązaniem nowych kontaktów. Na odczuwany przez pacjentów dyskomfort wpływa umiejscowienie zmian, czas ich trwania oraz płeć. Kobiety ciężej znoszą chorobę. W niektórych przypadkach objawy skórne mogą doprowadzić do różnego rodzaju problemów społecznych, jednak po długim czasie trwania choroby dochodzi zwykle do dostosowania. Pacjenci uważają swoje ciało za nieczyste. Odnoszą wrażenie, że ich choroba uważana jest przez innych za zakaźną.

U chorych częste jest przeświadczenie o posiadaniu skazy. Osoby takie czują się zawstydzone, są bardziej skryte i wrażliwe na opinie innych. Wielu chorych unika pływania, opalania się, uprawiania sportu, wizyt u fryzjera lub korzystania z publicznych środków transportu. Połowa chorych uważa chorobę za przyczynę zahamować w życiu płciowym.

Z wieloma problemami wiąże się również leczenie łuszczycy. W przypadku stosowania cignoliny pacjenci mają negatywne uczucia odnośnie barwy, zapachu oraz konsystencji maści. Ma to znaczący wpływ na uczucie bycia brudnym. Metoda PUVA dająca duże nadzieje na całkowite ustąpienie objawów wywołała u wielu pacjentów złość, rozczarowanie a nawet depresję. Leczenie retinoidami również spotkało się ze sporym entuzjazmem, który jednak został ostudzony przez sporą liczbę skutków ubocznych.

 

fot. pantherstock

 

Pacjenci często wykazują strach przed leczeniem właśnie ze względu na ewentualne niepożądane skutki. Duży wpływ na samopoczucie chorych mogą mieć różne metody psychoterapii. Można tu wymienić organizowanie grup samopomocy lub techniki relaksacyjne. Poprawę odnotowuje się po zastosowaniu leczenia przeciwlękowego i przeciwdepresyjnego. Ważna jest też kwestia edukacji społeczeństwa.

Jeśli osoby z otoczenia będą miały większą świadomość dotyczącą łuszczycy to chorzy będą mogli spotkać się z większym wsparciem oraz akceptacją.

(5)
Reklama
Komentarze