Zaloguj
Reklama

Jaką mam cerę? Najważniejsze informacje o diagnostyce kosmetycznej

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • [1] „Diagnostyka kosmetyczna” [w:] „Kosmetologia” B. Jaroszewska, Warszawa 2008

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Jaką mam cerę? Najważniejsze informacje o diagnostyce kosmetycznej
Fot. Pantherstock
(0)

Kosmetyka jest dziedziną nauki, niegdyś określająca dbałość o higienę czy wygląd zewnętrzny, dziś zazębiającą się z niemalże każdą dziedziną medycyny. Kosmetyka ma za zadanie poprawić nasz wygląd, a co za tym idzie i samopoczucie. Podstawą do wykonywania wszelkich zabiegów jest prawidłowa diagnoza, która ma celu ustalenie rodzaju cery oraz dobranie odpowiednich metod poprawy kondycji skóry i preparatów korzystnie na nią wpływających.

Kosmetyka towarzyszy człowiekowi od zamierzchłych czasów. Dawniej, ograniczała się do higieny ciała czy określała jedynie zabiegi upiększające, by dziś zazębiać się niemalże ze wszystkimi dziedzinami medycyny. Wiedza kosmetyczna poparta jest w dzisiejszych czasach badaniami naukowymi i szerokim zakresem literatury specjalistycznej. Dbałość o swój wygląd stała się przedmiotem zainteresowania nie tylko specjalistów w zakresie kosmetologii, ale również psychologów, lekarzy, czy ekonomistów.

Obecnie do wyglądu zewnętrznego przywiązuje się dużą wagę i to, w jaki sposób jesteśmy postrzegani, rzutuje w dużej mierze na współżycie społeczne. Z drugiej jednak strony, naturalny, piękny i zdrowy wygląd zewnętrzny człowieka, jest wyrazem zdrowia i harmonii całego organizmu.

Diagnostyka kosmetyczna

Właściwa diagnoza jest podstawą do podjęcia dalszych działań. Do gabinetu kosmetycznego trafiają czasami klienci, w stosunku do których zachodzi pilna potrzeba konsultacji lekarskiej - dermatologa czy też innego specjalisty. Praca kosmetologa rozpoczyna się od postawienia właściwej diagnozy, celem dobrania odpowiedniego zabiegu oraz odpowiednich preparatów, by efekty były zadowalające dla klienta. Należy pamiętać, iż jest to praca z żywym człowiekiem i na żywej tkance, stąd niezwykle ważna jest tu zasada obowiązująca w świecie medycyny - „przede wszystkim nie szkodzić”.

Badanie skóry

Badanie skóry jest pierwszym elementem pracy kosmetologa. Niezbędne są dokładne oględziny powierzchni skóry, podczas których można wykorzystać wszelkiego rodzaj szkła czy okulary powiększające.

Badanie za pomocą dotyku ma na celu sprawdzenie elastyczności, napięcia powłok skórnych, napięcia mięśni a także gładkości naskórka.

Do przeprowadzenia badania można również różnego rodzaju specjalistycznego sprzętu, jak na przykład lampa Wooda, gdzie diagnozę stawia się na podstawie fluorescencji skóry wywołanej działaniem lampy. Innym urządzeniem do badania skóry jest dermatoskop, który jest urządzeniem do mikroskopowego badania powierzchni naszej cery. [1]

Rodzaje cery

Cerą nazywamy skórę, która pokrywa naszą twarz. W zależności od dziedziczności, klimatu, rasy, płci, stanu zdrowia oraz od wielu innych czynników, możemy mówić o różnych rodzajach cery. W kosmetyce wyróżnia się cztery podstawowe rodzaje cery.

  • Cera normalna jest gładka, matowa, lekko różowa, jędrna, napięta, odporna na działanie czynników atmosferycznych i dobrze reagująca na zabiegi chemiczne, mechaniczne i fizykalne. U dorosłych tej rodzaj cery jest niezwykle rzadko spotykany, natomiast jest on domeną małych dzieci.
  • Cera sucha jest cienka, o jasnoróżowym kolorze. Źle reaguje na działania pielęgnacyjne, często się łuszczy i łatwo ulega zniszczeniom pod wpływem czynników atmosferycznych, których długotrwałe oddziaływanie na cerę może spowodować przedwczesne pojawienie się zmarszczek. Z takim rodzajem cery możemy się urodzić, ale również możemy mówić o nabytej suchości skóry, która może być wynikiem niewłaściwej pielęgnacji. Zwykle osoby, których cera jest normalna, również staje się przesuszona w okolicach 40go roku życia.
  • Cera tłusta jest przypadłością wrodzoną. Jest ona efektem nadczynności gruczołów łojowych, przez co pokryta jest warstwą tłuszczu, zwykle błyszczącego i szarawego. Ten rodzaj cery wiąże się również z rozszerzonymi porami, stąd też swoim wyglądem może przypominać skórkę pomarańczy. Typowe dla skóry tłustej są również zaskórniki, czyli tłuszczowe czopy w formie nitek, które wydobywają się z rozszerzonych porów pod wpływem ucisku.
    Łojotok w skórze tłustej może przybierać dwie formy. Kiedy ilość tłuszczu jest większa niż keratyny, mowa jest o łojotoku oleistym. Kiedy natomiast w przewadze występuje keratyna, mówi się o łojotoku suchym.
    Występowanie łojotoku jest zwykle stanem przejściowym, występującym zazwyczaj w okresie młodzieńczym i utrzymującym się przez kilka lat. Nie zmienia to jednak faktu, że pojawić się może on na różnych etapach życia człowieka, jako stan przejściowy i być wynikiem różnego rodzaju dolegliwości. Niemniej jednak, kiedy stan nadpobudliwości gruczołów łojowych utrzymuje się przez długi okres, staje się zjawiskiem patologicznym, wymagającym leczenia.
  • Cera mieszana jest najtrudniejszą w pielęgnacji i najbardziej wrażliwą na działanie środków chemicznych oraz fizycznych. Wynika to z faktu, iż część twarzy, zazwyczaj pas środkowy, obejmujący czoło nos i brodę, ma charakter skóry tłustej, przy czym pozostała część twarzy pozostaje sucha lub normalna. Istnieją również przypadki, kiedy układ jest odwrotny, jednak są to sytuacje niezwykle rzadkie.

 


fot. panthermedia

 

Cera wrażliwa

Osobnym problemem pielęgnacyjno - kosmetycznym jest cera wrażliwa. Jest ona domeną osób z cerą suchą i mieszaną, jednak niewykluczone jest, że osoba z cerą tłustą nie będzie borykać się z problemem cery wrażliwej. Głównymi dolegliwościami są rumień, zaczernienie, świąd czy pieczenie. W kontekście objawów, konieczne jest ustalenie czy wystąpiły one z powodu zastosowania określonego preparatu, powodując jej uszkodzenie, czy jest to stan wiązany z reakcją alergiczną organizmu.

(0)
Reklama
Komentarze