Zaloguj
Reklama

Erytrodermia

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • [1] „Erytrodermia” H. Wolska [w:] „Dermatologia w praktyce” pod red. M. Błaszczyk- Kostaneckiej i AM H. Wolskiej, Warszawa 2005, 2006

Erytrodermia
Fot. medforum
(4)

Erytrodermia jest chorobą skóry charakteryzującą się, najogólniej mówiąc, stanem zapalnym skóry, który ma bardzo zróżnicowane podłoże.

Najczęstszą przyczyną powstawania tego schorzenia są procesy starzenia się skóry a wraz z nią, istniejących już zmian skórnych. Do rozwoju erytrodermii przyczyniają się również inne schorzenia skóry, które bywają wykwitami pierwotnymi dla rozwijającej się choroby. Mowa tutaj o takich schorzeniach jak łuszczyca, łupież różowy mieszkowy czy liszaj płaski. Inne schorzenia również mogą się przyczynić do powstania erytrodermii i mowa tutaj np. o chorobach alergicznych skóry.

Do głównych objawów, oprócz uogólnionego stanu zapalnego skóry, należy mniej lub bardziej nasilone łuszczenie się skóry. Podczas, gdy schorzenie przyjmuje formę przewlekłą, oprócz zmian skórnych, pojawiają się zmiany paznokciowe w postaci pobruzdowienia czy zmatowienia. Zmiany te mogą być efektem zarówno samej erytrodermii jak również schorzenia przyczynowego (np. łuszczycy). Warto również wspomnieć, iż pojawić się również może nieswoiste powiększenie węzłów chłonnych oraz przerzedzenie włosów lub całkowita ich utrata. Dodatkowo chory może odczuwać swędzenie, co pozostaje w korelacji ze złuszczającym się naskórkiem oraz podwyższona temperatura ciała, niekiedy nawet z dreszczami. Osoby chorujące na erytrodermię, skarżą się na uczucie zimna oraz mogą mieć zaburzenia gospodarki elektrolitowej. Przewlekła erytrodermia może być przyczyną wtórnej amyloidozy.

Rozpoznania choroby dokonuje się na podstawie objawów, które są bardzo charakterystyczne. Niezwykle istotne dla podjęcia leczenia jest określenie przyczyn powstawania schorzenia, tutaj bardzo ważny jest wywiad w kierunku wcześniejszych objawów czy problemów skórnych pacjenta. Lekarz musi poznać szybkość rozwoju choroby oraz musi wiedzieć jakie leki zostały pacjentowi dotychczas podane. Istnieje również możliwość wykonania badania histopatologicznego wycinka skóry, jednak badanie to nie zawsze daje jednoznaczne rozstrzygnięcie.

Leczenie zależne jest przede wszystkim od schorzenia podstawowego, które było podłożem rozwoju erytrodermii. Miejscowe stosowane są nawilżające, obojętne preparaty.[1]

(4)
Reklama
Komentarze